sobota, 19-02-2022
Przedszkolak w Dibamba
Kilka słów podziękowania i refleksji.
Jakiś czas temu usłyszałam najpiękniejszy komplement, jaki mogłam usłyszeć. Brzmiał on następująco: „Aga jesteś rozrusznikiem dobra… zapalasz silnik i to jedzie samo” !! Potem został doprecyzowany: „albo inaczej - rozrusznikiem, który pobudza węzeł zatokowy i następnie impuls rozchodzi się do kolejnych ośrodków w sercu” (cóż, przyjaciele z branży medycznejJ)
Dzielę się z Wami tym, bo sobie wtedy pomyślałam, że właśnie o to chodzi w misjach i tym jest misja!
Kiedy myślałam nad założeniem bloga misyjnego rozważałam wiele różnych nazw, które generalnie były zbyt patetyczne lub refleksyjne. Wtedy mój przyjaciel ks. Łukasz (www.stepmisja.pl – misjonarz w Kazachstanie) zaproponował, że trzeba zawrzeć to, że jestem misjonarką – pielęgniarką i rzucił hasło ZASTRZYK DOBRA.
Taki był zalążek projektu, który teraz zmienia moje życie, który jest jak kropla drążąca w skale, który mnie motywuje do podejmowania codziennych, małych dobrych uczynków, który prowadzi do dzielenia się z innymi, tak jak potrafię i tym czym potrafię.
I to jest strzał w dziesiątkę! Małe dobro rozkręca kolejne dobro, jedna osoba inspiruje drugą i trzecią, aż ostatecznie wszyscy wzajemnie się inspirujemy!
Tak działa ZASTRZYK DOBRA, jak rozrusznik, który jest tym impulsem.. a później… „to jedzie samo”!
To taki wstęp do moich PODZIĘKOWAŃ do których mi brakuje słów.
Akcja „przedszkolak w Dibamba” – to szereg małych cudów, które się zaczęły od malutkiej iskry!
s. Patience CM, która pracuje w tutejszym przedszkolu rzuciła kiedyś przy obiedzie, że tutaj naprawdę nie ma nic i nawet jakby człowiek chciał tym dzieciakom coś więcej przekazać, to nie ma jak!
Wtedy ja zareagowałam od niechcenia, że mogę spróbować zebrać KILKA rzeczy najpotrzebniejszych, żeby od czegoś zacząć. Jeden post na facebooku i kilkanaście konkretnych odpowiedzi.
Po miesiącu mnóstwo zebranych artykułów i zabawek!!
I wtedy – kolejne pytania – jak to zapakować, jak zmobilizować siły, co z transportem, który jest drogi! Jedna wiadomość do ks.Kamila, który przekazuje iskierkę i tak dobro rozprzestrzenia się jeszcze dalej!
W ciągu dwóch dni na moim koncie jest uzbierana kwota potrzebna na transport wszystkiego co uzbieraliśmy.
Tak działa dobro.
Jak rozrusznik, który zapala silnik.
Jak impuls rozchodzący się po kolejnych ośrodkach w sercu.
Jak zastrzyk, który rozchodzi się po całym ciele.
I przemienia nie tylko świat, ale przede wszystkim nas samych.
Kochani, na początku planowałam pokazać całemu światu całą listę osób zaangażowanych w pomoc przedszkolakom, ale później pomyślałam, że chciałabym móc dziękować każdemu osobiście.
Tutaj natomiast niech tym moim podziękowaniem będzie ta historia, którą się dzielę i która przy tej akcji się wydarzyła.
Dla mnie była ona szeregiem cudów, małych cudów, które sprawiły, że na chwilę wszyscy mogliśmy stać się lepszymi ludźmi. DZIĘKUJĘ.
/Na zdjęciu możecie zobaczyć budyneczek przedszkola w Dibamba./